Park Narodowy Bory Tucholskie

Wersja polska English version Deutsch
Biuletyn Informacji Publicznej
Fundusze Europejskie

Fauna Parku

Fauna Parku Narodowego „Bory Tucholskie” liczy w sumie 194 gatunków kręgowców - w tym: 38 ssaków, 113 ptaków, 5 gadów, 10 płazów i 28 ryb - oraz 1310 gatunki bezkręgowców [Andrzejewski, Chudzicka i Skibińska 2002, uzupełnione o dane aktualne].

Spośród ssaków cztery gatunki należą do rzędu owadożernych, 9 do nietoperzy, 2 do zajęczaków, 10 do gryzoni, 10 do drapieżnych i 3 do rzędu parzystokopytnych. Ochroną ścisłą objętych jest 15 z tych gatunków, a częściową 5. Oprócz gatunków pospolitych, jak sarna, dzik, czy jeleń, występują także rzadsze m.in. ryjówka malutka, nocek łydkowłosy, wydra, tchórz a od czasu do czasu pojawia się też wilk.

Inwentaryzacja i obserwacje ptaków spotykanych na obszarze PNBT wykazały liczbę 113 gatunków lęgowych i przelotnych, z których ochroną ścisłą objętych jest 98 gatunków, a częściową 6. Przynajmniej 25 występujących tutaj gatunków należy uznać za szczególnie ważne, zarówno w skali kraju jak i regionu. Z lęgowych można do nich zaliczyć: cyraneczkę, cyrankę, gągoła, bielika, błotniaka stawowego, krogulca, kobuza, łabędzia krzykliwego, żurawia, bąka, czajkę, kszyka, słonkę, siniaka, puchacza, włochatkę, lelka, dzięcioła czarnego, dzięcioła dużego, dudka, mysikrólika a z przelotnych: orzechówkę, bociana czarnego, gęgawę i świstuna. Jeziora Ostrowite, Płęsno i Skrzynka stwarzają wielu gatunkom dogodne warunki do pierzenia się oraz odpoczynku i żerowania w okresie migracji wiosennych i jesiennych. Szczególnie podczas jesiennych migracji żurawi notuje się ich duże koncentracje (do 2 300 osobników) na Jeziorze Ostrowite. Zlotowisko to jest jednym z większych w Polsce. Innymi miejscami ważnymi dla awifauny Parku są dwa obszary starych pasów przeciwpożarowych. Takie otwarte obszary pomiędzy drzewostanami stwarzają bardzo atrakcyjne środowisko, preferowane w szczególności przez lelka i lerkę oraz wiele gatunków dziuplaków (dzięcioły i sikory).

W PNBT występuje w sumie 5 gatunków gadów i 10 gatunków płazów. Do najczęściej spotykanych na obszarze Parku gadów, należą padalec zwyczajny i jaszczurka zwinka. W ciągu ostatnich lat (2009-2012), stwierdzono obecność dwóch nowych, dotąd nie notowanych na terenie PNBT gatunków płazów - traszki grzebieniastej i rzekotki drzewnej, nie potwierdzono natomiast występowania kumaka nizinnego. W wodach Parku stwierdzono obecność 28 gatunków ryb, w tym podlegających ochronie ścisłej kozy i różanki. Niezwykle ciekawą grupę ryb stanowią tak zwane koregonidy, żyjące w czystych i chłodnych jeziorach. Należą do nich sielawa i sieja.

Stopień poznania fauny bezkręgowców Parku jest słaby. Stwierdzono tu wprawdzie dotąd występowanie 741 gatunków, z których blisko ¼ można zaliczyć do ważnych z faunistycznego i ochronnego punktu widzenia, gdyż 147 to gatunki rzadkie, zagrożone i chronione, a 58 wykazane po raz pierwszy w regionie Pojezierza Pomorskiego. Jak słabo jednak jest to jeszcze zbadana grupa może świadczyć fakt, iż w roku 2010 podczas inwentaryzacji pająków na terenie Parku, stwierdzono nowy gatunek dla Polski [Kupryjanowicz 2010]. W 2011 r. podczas badań do pracy magisterskiej, wykazano 21 nowych gatunków Chironomidae, w tym dwa nowe dla Polski [Jażdżewska 2011]. O bogactwie fauny bezkręgowej występującej na murawach kserotermicznych i na wrzosowiskach można wnioskować głównie na podstawie pszczół, bowiem tylko ta grupa jest tutaj stosunkowo dobrze poznana. Mimo, iż wymienione środowiska zajmują w Parku niewielki obszar, to pochodzi z nich ponad 63% gatunków pszczół, stwierdzonych w PNBT. O walorach przyrodniczych Parku świadczą także występujące tu zespoły ważek. Z cenniejszych możemy wymienić: iglicę małą czy miedziopierś północną. W Parku stwierdzono prawie pełen zestaw gatunków tyrfobiontycznych i tyrfofilnych, czyli ściśle związanych ze środowiskiem torfowiskowym, co świadczy o dużym stopniu naturalności tych siedlisk. Według stanu na 2011 rok podaje się, że liczba gatunków bezkręgowców wynosi 1310 [na podstawie obserwacji i badań poszczególnych grup].

Zobacz więcej